Niek Hoogveld over zijn vertrek bij Kozakken Boys: ‘Dit was geen makkelijke keuze’
Nieuws
WERKENDAM • Niek Hoogveld neemt na drie seizoenen afscheid van Kozakken Boys. De 26-jarige verdediger verlaat de Werkendamse club aan het einde van het seizoen en sluit zich komende zomer aan bij TEC uit Tiel. Terugkijkend op zijn tijd bij Kozakken Boys spreekt hij met warme woorden over de club en zijn teamgenoten.
“Ik heb hier een mooie tijd gehad”, zegt Hoogveld. “Kozakken Boys is een warme, grote club en elk seizoen hadden we een leuk team. Natuurlijk was de degradatie van vorig seizoen een enorme domper, maar verder kijk ik positief terug op mijn tijd hier.”
Blessure en revalidatie
Dit seizoen verloopt voor Hoogveld niet zoals gehoopt. Sinds januari kampt hij met een hernia, waardoor hij langdurig uitgeschakeld is. “Blijkbaar liep ik er al langer mee rond, maar na de wedstrijd tegen Blauw-Geel werd het zo erg dat ik nauwelijks nog kon bewegen. Na een MRI bleek het om een hernia te gaan, met uitstraling naar mijn been. Ik heb twee weken op bed gelegen en kon amper iets doen.”
De revalidatie verloopt volgens schema, al is het een langdurig proces. “Het herstel staat op drie tot zes maanden en ik ben nu zo’n tweeënhalve maand onderweg. Mijn doel is om in mei weer te spelen. Hopelijk plaatsen we ons voor de nacompetitie, zodat ik nog van waarde kan zijn voor het team.”
Het herstelproces vergt veel geduld. “Het is een blessure waarbij je pas later voelt wat een inspanning met je lichaam doet. Op het moment zelf lijkt iets goed te gaan, maar een dag later kan je veel pijn hebben. Daarom moet ik heel voorzichtig opbouwen.”
Hoogte- en dieptepunten
Naast zijn blessure noemt Hoogveld de degradatie uit de tweede divisie als een van de moeilijkste momenten in zijn tijd bij Kozakken Boys. “Dat was sportief gezien natuurlijk een dieptepunt. Je werkt als team ergens naartoe en als het dan niet lukt, doet dat pijn.”
Als hoogtepunt noemt hij de KNVB-bekerwedstrijd tegen Vitesse. “Ik speelde die wedstrijd 120 minuten. We kwamen twee keer op achterstand en kwamen steeds terug. De ontlading bij de gelijkmaker en na de penalty’s was geweldig. Na afloop brak er een groot feest uit in de kantine, dat vergeet ik nooit meer.”
Vertrouwen in de ploeg
Ondanks zijn blessure volgt Hoogveld het team op de voet. “Ik merk dat er nu een goede sfeer en rust in de ploeg zit. We staan bovenaan in de derde periode en dat geeft vertrouwen voor de rest van het seizoen.”
Volgens de verdediger had Kozakken Boys hoger kunnen staan als bepaalde fases beter waren doorgekomen. “In een periode van zes wedstrijden haalden we geen punten. Als we daar één of twee keer hadden gewonnen, speelden we nu om het kampioenschap. Maar ik heb er vertrouwen in dat we de goede lijn vasthouden en iets moois kunnen neerzetten.”
Wat gaat hij missen?
Na drie jaar Kozakken Boys laat Hoogveld niet alleen de club, maar ook een vertrouwde omgeving achter. “Wat ik het meest ga missen? De band met mijn teamgenoten en de mensen in en rondom de club. Je bouwt in drie jaar een relatie op met veel mensen: medespelers, stafleden, de fysio’s en verzorgers, maar ook de mensen in de kantine.”
Ook het reizen met zijn carpoolgroep uit Nijmegen, bestaande uit Frenk, Jesse, Koen en Rick, zal hij missen. “We rijden vaak samen naar Werkendam en dat is altijd gezellig.”
Overstap naar TEC
Met zijn overstap naar TEC, dat uitkomt in de derde divisie A, begint een nieuw hoofdstuk voor Hoogveld. De verdediger had aanvankelijk goede gesprekken met technisch coördinator Arjen Borsje over zijn rol voor volgend seizoen en stond positief tegenover een langer verblijf bij Kozakken Boys.
Toch gaf zijn werk uiteindelijk de doorslag. “Sinds dit jaar werk ik bij AZ en dat betekent dat ik vaak vier tot vijf uur per dag in de auto zit. Om dan ook nog meerdere keren per week naar Werkendam te rijden, wordt op een gegeven moment te veel.”
“Ik merkte dat ik weinig tijd had om thuis tot rust te komen en dat begon op te breken. TEC bood een mogelijkheid dichter bij huis. Uiteindelijk heb ik deze keuze gemaakt om een betere balans te vinden tussen werk, voetbal en privé. Maar makkelijk was het niet, want Kozakken Boys is een grote club met een trouwe achterban. Dat laat je niet zomaar achter.”
