Remie Schuurman twijfelt nog over de Proxsys Cup; voetballen of coach voor ASV Arkel?

Arkel/Gorinchem – Remie Schuurman is al jaren het boegbeeld van ASV Arkel. Vorig jaar startte hij in de Proxsys Cup op de bank, maar trok de aanvoerder in de laatste poulewedstrijd en de kwartfinale tegen LRC Leerdam alsnog zijn schoenen aan.

“Helaas verloren we van LRC Leerdam. Ik scoorde de openingstreffer en dat gaf een fijn gevoel. ‘Lekker, ik kan het nog’. Maar drie ballen later was ik terug op aarde. De jaren gaan tellen. Recht vooruit lopen met een bal lukt nog wel, maar kappen en draaien om vervolgens snel te schieten zit er niet meer in. Eigenlijk al vijf jaar niet meer”, bekent de ondertussen 32-jarige Gorcumer.

Zo’n twintig jaar geleden speelde hij met de D-pupillen van GJS zijn eerste toernooi in De Oosterbliek. Een paar jaar later werd de talentvolle Schuurman bij de B-tjes uitgeroepen tot beste speler van het toernooi. “Niet veel later maakte ik ook mijn debuut onder trainer Cees Lagendijk in het eerste van GJS. Ik was aan het puberen en gaf er in de laatste twee wedstrijden van het seizoen de brui aan. Het plezier was ik volkomen kwijt bij de club waar ik opgroeide.”

‘Toch wel bijzonder’

Schuurman verkaste naar ASV Arkel. “Een jaartje eventjes iets anders. Het was zo gezellig, dat ik er nog een jaar aan vastplakte. Inmiddels zijn we ruim twaalf jaar verder. Ooit was er belangstelling van LRC en Unitas zondag, maar ik bleef Arkel trouw. Net voor de winterstop speelde ik wedstrijd 288. Je kan wel zeggen dat Arkel mijn cluppie is geworden. Supertrots dat ik al die jaren ook aanvoerder ben van het eerste. Toch wel bijzonder, als jongen van buiten het dorp.”

Vier keer fluitend kampioen in de zaal

Eigenlijk is de grootste reden dat de behendige dribbelaar Schoonzigt trouw bleef, toch wel de mogelijkheid om in de zaal actief te kunnen zijn. “Met onder anderen Justin van Bezooijen, Robert Scheurwater en Jeffrey Scheffers richtten we Jogadores op. Via de Proxsys League promoveerden we naar de officiële Futsal competities van de KNVB. We kregen versterking met de komst van Quincy Bartens en Jaimy Goemaat. We zijn vier keer fluitend kampioen geworden.”

Ik heb het nooit aan de grote klok gehangen, maar mijn enkels doen zo zeer

Maar het voetbalplezier nam af. “Ik heb het nooit aan de grote klok gehangen, maar mijn enkels doen zo zeer. Na een potje zaalvoetbal zit er veel vocht rond mijn gewrichten, ondanks de rollen tape. Het heeft ongetwijfeld ook met mijn leeftijd te maken. Je wordt toch minder flexibel, misschien zelfs een beetje lomper. De samenvattingen kijk ik ook niet terug, het ziet er niet uit.”

Outsider

Hij lacht. “Ik weet dus nog niet of ik zal spelen in De Oosterbliek. De kans is groot dat ik als coach op de bank ga zitten. Misschien zetten we Ricardo Papilaja wel in, hij kon ook altijd aardig uit de weg in de zaal. We hopen de lijn van de competitie door te zetten. Net als vorig jaar gaan we zeker weer oefenen met elkaar. Op corners, want dat is een belangrijk wapen in de zaal vandaag de dag. Het is tegenwoordig meer basketbal dan echt voetballen. Favoriet zijn we zeker niet. Sliedrecht zit bij ons in de poule, die schat ik sowieso hoger in. Tegen VVAC en SteDoCo zie ik wel kansen. Schrijf maar op dat Arkel net zoveel kans heeft als Oranje op het WK. We zijn outsider, niets meer en niets minder.”