Band tussen voormalig Wilhelmina’26-trainer Johan van der Werff en zijn voormalig teammanager blijft onverminderd sterk

Wijk en Aalburg - In honderd jaar Wilhelmina’26 zijn er voor het eerste elftal natuurlijk heel wat trainers voorbijgekomen. Bladerend door de geschiedenisboeken komen onder anderen Ron Laros, die ooit debuteerde op De Ebbe, en de helaas veel te vroeg overleden Ad Pennings naar voren. Later deed oud-speler Ad van Dongen goed werk.

Ruim tien jaar geleden kwam voormalig profdoelman Johan van der Werff naar Wilhelmina’26 en maakte het team meteen kampioen. Voormalig scheidsrechter, elftalleider en grensrechter Richard van Veen trok veel met zijn trainer op. Tijd om voor het grote jubileum op die periode terug te kijken.

Wilhelmina’26 is een hechte club. Geboren Werkendammer Johan van der Werff leerde Wilhelmina’26 pas kennen toen begin deze eeuw, in 2002, drie toptalenten uit Aalburg bij zijn Kozakken Boys opdoken. “Het waren de broers Anton en André Versteeg en Christian Bauman. Ik was destijds trainer van het tweede elftal. Het waren heel bescheiden jongens, die weg uit hun vertrouwde omgeving bij Kozakken Boys terechtkwamen.”

Nooit spijt gehad

“Ik herinner mij nog dat Wilhelmina’26-voorzitter Henk Treffers mij belde met de vraag of ik de club wilde helpen door trainer te worden. Ik had mijn twijfels, want ik had het destijds naar mijn zin bij eersteklasser VVGZ en dan zomaar de stap naar de derde klasse maken? Wij hadden toch een gesprek op de dag dat de vrouw van Treffers was overleden. Omdat juist hij tijdens dat gesprek bij Kees Schouten nog even binnenstapte, ging ik om. Voor dat soort zaken ben ik heel gevoelig. Ik ben hier trainer geworden en heb daar na vier prachtige jaren nooit spijt van gehad.”

Kampioenschap

“Ik vond het vooral mooi voor de club dat wij in ons eerste jaar meteen kampioen werden. In dat seizoen heb ik één van mijn beste beslissingen ooit genomen. Ik heb Kevin van Esch in de spits gezet en hij maakte ons, zonder anderen tekort te doen, mede door zijn doelpunten op wonderlijke wijze eind april 2015 uit bij VV Barça kampioen. Groot feest in d’Alburcht met zanger John de Bever die zong ‘Jij krijgt die lach niet van mijn gezicht’.”

Toenmalig elftalleider Richard van Veen weet nog dat een paar weken later de burgemeester de ploeg in de feesttent kwam huldigen. “Ik heb mij in die jaren bij Johan echt heel betrokken gevoeld. Johan overlegde veel met anderen. Ook met mij, ondanks dat ik zelf nooit op niveau heb gevoetbald.”

Rol van Richard

Van der Werff zit zo nu eenmaal in elkaar. “Ik heb de rol van Richard in die vier jaar altijd heel erg gewaardeerd. Vergis je niet, Richard snapte het spelletje wel. Hij heeft niet voor niets ooit op heel behoorlijk niveau gefloten. Hij kende de geur van de kleedkamer. Dat is voor iedereen die bij een eerste elftal betrokken is het belangrijkste.”

“Er zijn van die standaarddingen die altijd geregeld waren. De kleding van de spelers hing altijd keurig klaar. De ballen waren opgepompt. De hesjes lagen klaar. Het lijkt allemaal heel normaal, maar het moest wel gebeuren. Daar zorgde Richard voor.”

Bakkie koffie

Van der Werff is een man van details. Hij wil zijn team tot in de puntjes voorbereiden. “Op hoger niveau zijn over het algemeen meer beelden beschikbaar, maar wij moesten het hebben van goede contacten of desnoods zelf een wedstrijd van de tegenstander bekijken.”

Wilhelmina’26 is een hechte club. “Dat werd voor de wedstrijden goed duidelijk. Dan zaten Johan en ik met nog wat spelers en begeleiders aan een bakkie koffie. Dan was de wedstrijd voor dat groepje eigenlijk al begonnen.”

Van Veen zet zich nog steeds in waar mogelijk. Van der Werff is interim-trainer bij NSVV in Numansdorp. Hun gevoel bij het geel-zwart van Wilhelmina’26 blijft onverminderd sterk. Tijdens de jubileumfeesten treffen zij elkaar ongetwijfeld weer.