Schelluinen heeft geen kind aan NOAD’32 en blijft in spoor van GVV’63

SCHELLUINEN • Ondanks een stroeve start kende Schelluinen geen enkele moeite met degradatiekandidaat NOAD’32. De 5-1 zege had met meer precisie veel en veel hoger kunnen en misschien wel moeten uitvallen.

“Ik ben blij dat het geen 8-1 is geworden, mogelijk gaan we er dan te gemakkelijk over denken. Met het oog op de komende weken, die bepalend zijn voor de rest van de competitie, moeten we scherp zijn en blijven”, aldus vv Schelluinen-trainer Richard van Gils. 

Dat waren zijn manschappen in de openingsfase tegen de Wijk en Aalburgers duidelijk niet. Het gehavende NOAD’32 trad aan met de, van het vijfde elftal teruggehaalde, broers Rik en Mark Bouman. Schelluinen kreeg de eerste kansjes, maar de openingstreffer was voor de Brabanders. De prima spelende aanvoerder Sven Blijenberg werd op links weggestuurd, kapte zijn tegenstander Bram Pons uit en wist de wel erg vrijstaande Ian Arendse te vinden. De nummer 8 gaf de op de doellijn vastgenagelde Rick de Groot met een hard en droog schot het nakijken.

“Maar ik ben geen moment bang geweest, dat we niet zouden winnen”, liet de doelman na afloop weten. Zijn jongere broer en laatste man Jordi knikte. “Het was uiteindelijk de enige goede voorzet van NOAD’32, we hebben geen kans meer weggegeven. De laatste weken doen we dat beter. Minder risico en sneller de bal naar voren. Hoewel ik persoonlijk meer van verzorgd voetbal houd.”

Boogballetje
Met de gebroeders De Groot stelde Schelluinen vrij snel orde op zaken. Of eigenlijk Pascal van Delden. De topscorer had er na een dik halfuur drie in liggen. “De eerste was een intikkertje na een schot van Damien de Jong. Goal nummer twee was de mooiste, met een boogballetje speelde ik mij vrij en kon heerlijk uithalen. Bij nummer drie kreeg ik de bal lekker mee en afschermend met mijn lichaam kon ik lekker afronden”. lichtte Van Delden zijn loepzuivere hattrick halverwege de tweede helft toe.

“Samen met Erik Kerkhoven ben ik gewisseld. We zijn een dagje ouder en dinsdagavond moeten we weer voetballen. Deze wedstrijd is gespeeld en we mogen geen risico nemen in deze fase van de competitie. Als we blijven winnen, dan blijven we in de buurt van GVV’63.” 

Meer afstand
In het vervolg van de eerste helft, maar feitelijk ook de tweede helft verzaakte Schelluinen meer afstand te nemen. Kevin Korrel en Diego Kemp kort voor rust en Yannick de Bondt na de helftwisseling verzuimden de bevrijdende 4-1 op het scorebord te zetten. Dat deed Kemp halverwege de tweede helft wel en de wedstrijd was beslist. De veelvuldig vlaggende grensrechter Kees Versteeg kon daar ook weinig meer aan doen.

Beide trainers zagen dat ook en er werd volop gewisseld. De thuisploeg hielp enkele dotten van kansen om zeep, maar in de slotminuut kon het thuispubliek toch nog een keer juichen. Toen Damien de Jong de bal, na een prima voorzet van Yannick de Bondt, in de touwen joeg; 5-1.

Tot tevredenheid van de op de Schelluinse bank plaatsgenomen Léon de Bruijn. “Ik ben gevraagd assistent-trainer te worden. Daar heb ik wel oren naar, maar dan wil ik dat er voor mijn jeugdteam een vervangende trainer wordt gevonden. Ik train die gastjes al meer dan tien jaar, die laat ik niet zo maar vallen. Met mijn ervaring kan ik zeker wat betekenen voor deze groep. De beleving mag wel omhoog.” 

De aangeschoven en leeftijdgenoot John van Bergeijk begrijpt waarover de gewezen nummer 11 spreekt. “Het niveau is matig en daarbij opgeteld de gelatenheid waarmee de huidige spelers - het liefst op halve kracht - voetballen, is niet te vergelijken met onze tijd.” 

NOAD ’32-teammanager Van Bergeijk (42) heeft de moed op lijfsbehoud nog niet verloren. “Tegen Vuren en Capelle moeten we punten pakken.” De Bruijn vult gauw aan. “Volgende week tegen GVV’63 mag dat ook hoor.”